Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012


Μια αναφορά στο μεγάλο Ποιητή, πριν το σκοτάδι σκεπάσει τη χώρα.....

Αν θελήσετε να μπείτε στο έργο του, σύρετε το ποντίκι επάνω στην επικεφαλίδα που λέει: ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ..... και εκεί, πατώντας ctrl κάνοντας αριστερό κλικ στο ποντίκι αποκαλύπτεται ο σύνδεσμος. Κάνοντας εκεί κανονικό κλικ ποντικιού μπαίνετε μέσα στο έργο του ποιητή. Καλό σας ταξίδι....

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ

•
Τα τρία Τ της επιτυχίας: Ταλέντο, Τόλμη, Τύχη.
•
Το άπειρο υπάρχει για μας όπως η γλώσσα για τον κωφάλαλο.
•
Όταν ακούς «τάξη», ανθρωπινό κρέας μυρίζει
•
Από τον Θεό τραβιέται ο άνθρωπος όπως ο καρχαρίας από το αίμα.
•
Την αλήθεια την «φτιάχνει» κανείς ακριβώς όπως φτιάχνει και το ψέμα
•
Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.
•
Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά
•
Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.
•
Αρκετά λατρέψαμε τον κίνδυνο κι είναι καιρός να μας το ανταποδώσει.
•
Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη.
•
Η λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε.
•
Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία…
•
Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις Εξουσίες θα ‘τανε αληθινή σωτηρία
•
Και η Ποίηση πάντοτε είναι μία όπως ένας είναι ο ουρανός. Το ζήτημα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό.
Εγώ τον έχω δει από καταμεσίς της θάλασσας.
•
Φτασμένες οι προλήψεις σε μια καθαρότητα μαθηματική, μας οδηγούν στη βαθύτερη γνώση του κόσμου.
•
Για να πατάς στέρεα στη γη, πρέπει το ένα πόδι σου να είναι έξω από τη γη.
•
Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις,
όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε.
•
Δυστυχώς και η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει
•
Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους. Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας, και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει αν δεν του ’χει από μιας αρχής δοθεί;
•
Η αλήθεια βγαίνει χυτή σαν το νιόκοπο άγαλμα, μόνον μέσ’ από τα καθάρια νερά της μοναξιάς· κι η μοναξιά της πένας είναι από τις πιο μεγάλες.
•
Το «κενό» υπάρχει όσο δεν πέφτεις μέσα του.
•
Ο Νόμος που είμαι δεν θα με υποτάξει
•
Την μαγεία δεν την πιάνεις με την ερμηνεία της μαγείας, πόσο μάλλον με την περιγραφή της ερμηνείας της μαγείας. Ή κελαηδάς ή σωπαίνεις. Δε λες: αυτό που κάνω είναι κελαηδητό!
•
Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι.
•
Ένας «Αναχωρητής» για τους μισούς είναι, αναγκαστικά, για τους άλλους μισούς, ένας «Ερχόμενος».
•
Ο τρομοκράτης είναι ο άξεστος των θαυμάτων
•
Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα.
•
Θεέ μου τι μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε!
•
Άχνα βασιλικού πάνω απ’ το σγουρό εφηβαίο.
•
Χίλιοι δυο παραφυλάνε σε κοιτάν και δεν μιλάνε.
Είσαι σήμερα μονάρχης κι ώσαμ’ αύριο δεν υπάρχεις.
•
Ένα σώμα γυμνό είναι η μοναδική προέκταση της νοητής γραμμής που μας ενώνει με το μυστήριο
•
Έχω κάτι να πω διάφανο και ακατάληπτο
Σαν κελαηδητό σε ώρα πολέμου
•
Το ελάχιστο θέλησα και με τιμώρησαν με το πολύ.
•
Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά. Κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά.
•
Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα
Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα.
•
Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου, άνθρωπε· δώσε της διάρκεια· μπορείς!
•
Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη -
Μα πού γύριζες
•
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως.
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί,
Γυναίκα
•
Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική.
Το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.
(από το "Άξιον Εστί")
•
Έχοντας ερωτευτεί και κατοικήσει αιώνες μες στη θάλασσα έμαθα γραφή και ανάγνωση.
•
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει.
•
Όπου και να θολώνει ο νους σας
μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό
και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
•
Ω σώμα του καλοκαιριού γυμνό καμένο
Φαγωμένο από το λάδι και το αλάτι
Σώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάς
•
Νυν η ταπείνωση των Θεών
Νυν η σποδός του Ανθρώπου
Νυν Νυν το μηδέν
και Αιέν ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας!
(Οι τελευταίοι στίχοι του «Άξιον εστί»)
•
Μακριά, μέσα στ’ απώτατα βάθη του Αμνού, ο πόλεμος συνεχίζεται
•
Κείνο που σου προσάπτουνε τα χελιδόνια είναι η άνοιξη που δεν έφερες
•
Όλα τα κυπαρίσσια δείχνουνε μεσάνυχτα.
Όλα τα δάχτυλα
Σιωπή.
•
Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!
•
Πρόσεχε να προφέρεις καθαρά τη λέξη θάλασσα
έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια
Κι η ερημιά πολλή που να χωρά ο θεός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου